Anonim Halk Edebiyatı Nazım Şekilleri (Mani)

Anonim Halk Edebiyatı Nazım Şekilleri (Mani)
Türk halk edebiyatımızın en yaygın türüdür. Çıkış yeri hakkında çeştili rivayetlerin bulunduğu mani türünün Rubainin etkisiyle oluştuğu düşünülmektedir. Maniler genellikle dört mısradan meydana gelirler. Yedili hece ölçüsüyle söylenen manilerin dört, beş, sekiz, on bir heceli olanları da vardır. Manilerde tam ve yarım kafiye kullanılmakla beraber, genellikle yarım kafiye vardır. Uyak düzeni aaxa şeklinde olan manilerde üçüncü dizenin uyaksız oluşu söyleyene büyük kolaylık sağlar.

Sponsorlu Bağlantılar

Sevgi, tabiat, övgü, yergi, evlat sevgisi, ayrılık, hasret şehir, askerlik, ramazan, gurbet ve aşk gibi hemen hemen her konuda söylenebilirler. Maniler bekçiler, sokak satıcıları, niyete ve falan bakan kızlar, kahvelerdeki aşıklar ve mahalli sanatçılar; sıra gecelerine, düğün ve eğlencelere, imeceye, Nevruz ve Hıdırellez’e katılan kişiler tarafında söylenir. Maniler “manici, mani yakıcı, mani düzücü, mani atıcı” adı verilen kişiler tarafından, kendine göre bir ezgiyle söylenir. Manilerin ilk iki mısrası doldurmadır, konuya giriş için söylenir. Son iki mısrada ise asıl söylenmek istenen yer alır. Uygur Türkçesi’yle yazılmış metinler arasında, Kutadgu Bilig’de Divan-u Lügati’t-Türk’te mani biçiminde kafiyelenmiş nazım parçaları vardır. Maniler “düz mani, kesik mani (cinanslı mani), yedekli mani, müstezat mani, karşılıklı mani” gibi çeşitlere ayrılır.

Sponsorlu Bağlantılar

Daha önceden paylaşılan Anı Nedir? Temsilcileri ve Özellikleri başlıklı yazı da anı nedir anının özellikleri, anı nedir anının özellikleri nelerdir ve anı nedir genel özellikleri hakkında bilgiler verildi. İstersen bir göz at.

☄️ Aklına takılanları yaz ve rahatla, sorularınızı bekliyoruz. 😊

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.