Milli Edebiyat Dönemi Şiiri ve Dil Anlayışı

Milli Edebiyat Dönemi Şiiri ve Dil Anlayışı

Dil” açısından büyük gelişmelerin yaşandığı bir dönem olan Milli edebiyat döneminde, dil görüşleri 1911 yılında Selanik’te çıkan Genç Kalemler dergisindeki Ömer Seyfettin’in kaleme aldığı “Yeni Lisan” makalesinde ifade edilmiştir. Makale imzasız bir şekilde ve sadece altında bir soru işareti konularak yayımlanmıştır. Ömer Seyfettin kendi yazdığı bu yazıya tüm topluluğun dil anlayışı olduğunu anlatmak için adını yazmamıştır. Yeni Lisan makalesine göre Milli edebiyatın dil görüşleri şu şekildedir;

Sponsorlu Bağlantılar

  • Milli gelişmenin temelinde milli bir dil vardır.
  • Konuşma dili ile yazı dili birleştirilmelidir.
  • Yabancı dillerden gelen gramer kurallarına dilimizde yer verilmemeli, sadece Türkçe dil bilgisi kuralları uygulanmalıdır.
  • Arapça ve Farsça dil bilgisi kuralları ve tamlamalar kullanılmamalıdır.
  • Konuşma diline girmiş, halkın konuştuğu yabancı kelimeler artık halkın sayılmalı ve dilimizden atılmalıdır.
  • Eş anlamlı sözcüklerden Türkçe olanlar tercih edilmelidir.
  • Arapça ve Farsça sözcükler Türkçede söylendiği gibi yazılmalıdır.
  • Konuşma dilinde İstanbul ağzı esas alınmalıdır

Sponsorlu Bağlantılar

Daha önceden paylaşılan Faruk Nafız Çamlıbel Kimdir? başlıklı yazı da faruk nafiz çamlıbel aihl, faruk nafiz çamlıbel ali ve faruk nafiz çamlıbel ali şiiri hakkında bilgiler verildi. İstersen bir göz at.

☄️ Aklına takılanları yaz ve rahatla, sorularınızı bekliyoruz. 😊

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.